Featured

First blog post

This is the post excerpt.

Advertisements

This is your very first post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.

post

[AU ROV]Omegaverse.1

คิดไม่ออกว่าจะเอาคู่ไหนดี..(-..-

“เธอเป็นOmega”

คำพูดเดียวที่แทบจะหยุดลมหายใจของผู้ฟังได้ในช่วงเวลานั้น

 การดำเนินชีวิตในเมืองหลวงไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย รวมถึงการที่ตัวเองต้องร่ำเรียนหนังสือควบคู่กับการทำงานหาเลี้ยงตนแต่ที่ลำบากหนักสุดคงไม่พ้นสถานะของตนที่ต้องแบกรับมาตั้งแต่ผลตรวจจากแพทย์เมื่อไม่นานมานี้..

Zanis…เผลอคิดเรื่องนั้นจนลืมไปว่าตัวเองกำลังจะเดินชนเสาไฟฟ้าข้างทาง

 ใบหน้าคมงามดวงตาประกายสีอินดิเกหลุบต่ำอย่างครุ่นคิดจมูกโด่งรับเครื่องหน้างามให้เด่นชัดชวนมองกลีบปากสีสดนุ่มคลี่ระบายลมหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนและเส้นผมสีเข้มดั่งไม้ใหญ่ไหวเบาๆยามเจ้าของโคลงหัวสะลัดความคิดตน

‘ยาเดือนนี้ก็ใกล้จะหมดแล้วสินะ’

 มือบางแต่แบบบุรุษเปิดกระเป๋าสะพายคาดที่ตนพกไว้ดูซองยาที่หมอหมอบให้แล้วถอนหายใจอีกรอบ แค่คิดถึงราคาพวกนั้นก็พาเขาอ่อนใจกับความลำบากในการใช้ชีวิตแล้ว Omegaมักโดนกดขี่ว่าเป็นพวกสปีชีส์ชั้นต่ำและไร้ความสามารถจนต้องผลิตสารฮอร์โมนดึงดูดสปีชีส์ชั้นสูง(สาบานได้เขาพยายามจะไม่เบะปากที่เรียบตึงอยู่)เพื่อให้ตนมีฐานะ

แต่ขอโทษใครจะไปยอมให้โดนว่าเป็นOmegaแล้วจะมาดูถูกว่าไม่มีความสามารถได้ไง
 แน่นอนมันอาจทำใจยอมรับได้ยากตั้งแต่ย่างเข้า18มา(เขาพึ่งไปตรวจจริงจังก็ตอนอายุ17เพราะคิดว่าตนคงเป็นพวกBetaธรรมดาๆทั่วไป)  เขาก็แสดงให้คนอื่นเห็นว่าOmegaไม่ได้มีดีแค่การยั่วยวนเหล่าAlphaเขาทั้งตั้งใจร่ำเรียนสอบได้Top10และการทำงานเสริมอย่างเต็มประสิทธิภาพได้ดีจนเจ้าของงานไม่อยากให้เขาลาออกจากงานไป 
เขาแค่ไม่ชอบให้ใครมาดูถูกว่าคนนั้นต่ำคนนั้นสูงเพียงเพราะเราเกิดมาต่างสปีชีส์

 -ครืด-

 เสียงสั่นของเครื่องมือสื่อสารเรียกเขาได้จากภวังค์ที่คิด มือล้วงหยิบแล้วสไลด์ดูชื่อจ่าหน้าเบอร์ที่โทรมาก่อนยิ้มน้อยแล้วกดรับจากปุ่มสีเขียวบนหน้าจอ

“มีอะไรครับ พี่Lubu?”

‘จะอะไรละก็นี้มันใกล้มืดแล้วนายเองไปเดินหลงอยู่ไหนทำไมไม่รีบกลับ’

 น้ำเสียงทุ้มถามด้วยความเป็นห่วงจนคนที่ถูกเป็นห่วงแทบหลุดหน้านิ่ง คิ้วกระตุกถี่ๆเมื่อเข้าใจความหมายแฝงจากพี่ชายต่างเลือดตนจะว่าเขาเป็นเด็กขี้หลง      

“ผมกำลังจะเดินกลับครับ แต่จะแวะร้านขายยาก่อน”

‘ยาหมดแล้วเหรอ? เงินพอรึเปล่าให้พี่ออกไปซื้อด้วยมั้ย?’

 Alphaประจำบ้านมีอาการเป็นห่วงจนภรรยาที่นั่งเปลี่ยนเสื้อให้ลูกน้อยหันมาฟังบทสนทนาในสาย

“ไม่เป็นไรครับผมมีเงินพอจะซื้อด้วยตัวเองพี่เก็บเงินไว้ซื้อผ้าอ้อมให้เจ้าตัวเล็กเถอะครับ”

 Zanisพูดเสียงระรื่นเมื่อได้ยินเสียงพูดของอีกฝ่ายบอกเขาว่า’รู้ดี’ พูดสองสามประโยคเขาก็ขอตัดสายเพราะเดินมาถึงหน้าร้านขายยาประจำหมู่บ้าน เดินเข้าไปก็เจอเด็กตัวเล็กวัยประมาณ10-12ปีนั่งหมุนเก้าอี้ขาเดี่ยวทรงสูงท่ามกลางแผงยาบนชั้นอันหลากหลาย

“มาซื้อยาเหรอคะพี่Zanis”

 น้ำเสียงน่ารักพร้อมรอยยิ้มกว้างประดับใบหน้ากลมของเด็กสาวจนคนเห็นอดยิ้มตามไม่ได้  เธอชอบเคลื่อนไหวตัวไปมาเพราะไม่อยากอยู่นิ่งตามแบบเด็กๆแต่เธอก็เป็นผู้ช่วยแพทย์ที่ชอบทำงานนอกเวลามาเป็นเภสัชประจำร้านนี้  .  

“ขอยาระงับฟีโรโมนสองแผงนะครับ คุณหมอAlice”

รอยยิ้มหวานหายากยิ่งของเจ้าของประดับใบหน้าที่เอียงมองเด็กสาวด้วยความเอ็นดู   Aliceหัวเราะคิกคักชอบใจรับคำเสียงใสแล้วรีบลงจากที่นั่งวิ่งปรือไปที่ตู้เลื่อนขนาดกลางสีเทาเข้มเพื่อหยิบยาให้คนหนุ่ม

“พี่Zanisคะ Aliceมีเรื่องสงสัย”

“มีอะไรสงสัยหรือครับ คุณหมอ”

 ใบหน้าคมงามยิ้มเอ็นดูถามหยอกเด็กสาวตรงหน้าที่หัวเราะอีกครั้ง ก่อนเด็กสาวจะปีนขึ้นที่นั่งวางแผงยาพร้อมปากกาจะเขียนลายเซ็นค่าใช้จ่ายให้

“พี่Zanisมีคนรักยังคะ”

 รอยยิ้มสะดุดลงแววตาระคนสงสัยในคำพูดของเด็กน้อยที่ก้มหน้าเขียนใบเสร็จพร้อมรับเงินและทอนตังค์ให้เขาอย่างคล่อวแคล่ว.  
 
“ทำไมถามพี่ยังงั้นละครับ?”

“ก็Aliceคิดว่า พี่Zanisน่าจะเป็นที่ชอบพอของคนอื่นซะอีก พี่ทั้งเก่งฉลาดแล้วยังจะหน้าตาดีอีก”

..โถ่ เด็กน้อย..

 Zanisอมยิ้มอ่อนกับความใสซื่อของเด็กน้อยตรงหน้า อยากบอกเหลือเกินต่อให้เขาเก่งอย่างที่เธอว่าพวกเขาก็มักจะเอาเหตุผลสปีชีส์เขามาอ้างให้ตกต่ำ
แต่เอาเถอะ..เพื่อไม่ให้รอยยิ้มใสซื่อนี้ถูกทำร้ายด้วยความจริงเขาก็จะยอมโกหกเพื่อเธอ

“พี่มีนะ…ไว้วันหลังพี่จะพาเขามานะ” 

ไว้ยืมตัวพี่Lubuมาอ้างเอาละกัน..

 หลังบอกลาเด็กจอมแก่นเสร็จ ก็เตรียมเลี้ยวเข้าซอยเพื่อเดินไปถึงบ้าน …ถ้าเขาดันไม่เกิดอาการก่อน…

แย่แล้ว

 มือเรียวกุมอกตัวเองที่เต้นระรัวร่างกายทรุดก้มแทบประคองตัวไม่ไหว ใบหน้าแดงก่ำริมฝีปากอ้าหอบพร้อมน้ำลายที่ไหลรินรู้สึกถึงความอึดอัดบริเวณช่วงล่างและความหนืดลื่นจากช่องทาง

มันควรจะเป็นเดือนหน้าสิทั้งๆที่เดือนนี้เขาก็กินยาครบ

 เหตุผลที่คิดได้คงเป็นอาการดื้อยา ไม่รู้ทำไมแต่น่าจะเป็นอย่างนั้นเขารีบเอาชุดที่มีกลิ่นBetaมาคลุมตัวไว้ป้องกันกลิ่นฟีโรโมนตัวเองให้มากที่สุดมือประคองตัวไปตามกำแพงภาวนาขอให้Lubuออกมายืนรับลมเหมือนทุกวัน

“นี้”

อะไร…

“นายเป็นอะไรรึเปล่า”

………………………….. TBC…………………………………..

อย่าถามค่ะ…เพราะคนแต่งห้างร้างนิยายมานานการอธิบายเลยดูแข็งรีบไป(ไม่)หน่อย//ลูบหน้าแรง

บอกตรงยังนึกคู่ที่จะจิ้นกับหม่อมสนิทไม่ออกคะ(ลุ้น) แต่ได้หมดนึกใครได้จับยัดหมดไม่ว่าหญิงชายเพราะเราคิดว่าหม่อมคู่กับใครก็อร่อยหมด. อรั้ยย 

ท้ายนี้สามารถติชมกันได้นะคะ(TvT )ถ้าชอบก็ดีใจแล้วค่าาา